WejścieŚwiadectwa
Świadectwa

Wystarczy, gdy codzienne zadania będziesz wykonywał z miłością (jak uświęcić życie małżeńskie)

Vittorio Anniballi

6 października 2002

Któż powiedział, że rodzina wielodzietna koniecznie musi być ciężarem albo stanowić ograniczenie wolności osobistej? Vittorio Anniballi przeciwstawia się tej opinii wyjaśniając w jednym z wywiadów, jak odnalazł szczęście dzięki swojej żonie, Marii Rita i siedmiorgu swoich dzieci. Rozmowę, która została opublikowana w "Il Tempo" z okazji kanonizacji Josemaíi Escrivy, prowadził Carlo Climenti. Poniżej zamieszczamy fragmenty tego wywiadu.

[więcej...]

Wszędzie się śpieszyłam, ale nie wiedziałam, dokąd zmierzam

Silvia Mas, filolog, Lérida, Hiszpania

15 marca 2002

Dzięki przykładowi hojności i optymizmu, który znalazłam w pismach św. Josemaríi, moje życie obrało zupełnie inny kierunek. Miałam zaledwie szesnaście lat. Prowadziłam bardzo stresujące życie w mieście - zawsze śledziłam wskazówki zegarka, żeby prędzej przedostać się z miejsca na miejsce i mierząc moje kroki, żeby chodzić jeszcze szybciej. Pewnego dnia zdałam sobie pytanie, które zrobiło na mnie duże wrażenie: czego oczekiwałam od życia? Nie miałam na nie odpowiedzi: wszędzie się śpieszyłam, ale nie wiedziałam, dokąd zmierzam. (...) Kiedy usłyszałam, że Święty Josemaría zwykł mówić, iż zwykli ludzie na ulicy mogą być święci, moje własne ambicje nagle wydały mi się bardzo przyziemne. (...) Musiałam się zatrzymać i skierować swoje życie na nowe tory. Nie mogłam pędzić przed siebie bez celu, kiedy głęboko w środku słyszałam głos Boga mówiący, że cały mój czas należy do Niego. Miałam całe swoje życie przed sobą i napełniła mnie radością świadomość, że mogę dać Panu Bogu wspaniały prezent: złożyć całe moje istnienie w Jego ręce. Mogę oddać cały mój dzień, moje serce, wyobraźnię, umysł, moją zdolność do pracy i całą moją energię - tą samą, dzięki której pędziłam po ulicach mojego miasta - w służbie Bogu w Opus Dei.

Kardynał François-Xavier Nguyên Van Thuân (1928-2002)

Przewodniczący Papieskiej Rady Sprawiedliwości i Pokoju

11 stycznia 2002

Wiem, że Josemaría Escrivá chciał, aby katechizm doktryny chrześcijańskiej odnosił się także do obywatelskich i politycznych zobowiązań chrześcijan w społeczeństwie. W ten sposób katolicy od dzieciństwa mogą się uczyć jedności życia: dobry chrześcijanin to również dobry obywatel. Jego pragnienie się zrealizowało � Katechizm Kościoła Katolickiego poświęca cały drugi rozdział trzeciej części tej tematyce.

Twórczość artysty w świetle wiary i nauczania świętego Josemarii Escrivy

Aleksander Zorin, poeta i członek związku pisarzy rosyjskich, Moskwa

11 stycznia 2002

„Zrozumienie chrześcijańskiego materializmu sformułowanego przez Escrivę i kluczowego dla Opus Dei, potwierdziło to, co intuicyjnie przeczuwałem, to, czemu się poświęciłem. Lubię poezję, której inspiracją była odczuwana zmysłami rzeczywistość, z zapachem i barwą. Harmonia widzialnych i niewidzialnych światów dokonuje się w nich i przez nie.”

[więcej...]

Kładzenie ostatnich kamieni z miłością

Regina N. Eya, profesor psychologii na Państwowym Uniwersytecie w Enugu. Enugu, Nigeria

10 stycznia 2002

Motywem, dla którego wykonuję swój zawód jak najlepiej, jest miłość, z którą zaczynam pracę, kontynuuję ją i kończę, oraz miłość, z jaką ofiaruję mój wysiłek Bogu - to jest moje codzienne zadanie. Wiem, że Bóg patrzy na mnie i jest świadkiem tych wysiłków. Małe przedmioty znajdujące się w moim biurze, takie jak krzyżyk czy obrazek Maryi, przypominają mi często o Bogu i o mojej motywacji, pomagają rozwiązywać problemy ze współpracownikami czy być wytrwałą, gdy jestem bardzo zmęczona. Aby doprowadzić zaczętą pracę do samego końca, potrzebne jest ciągłe oczyszczanie intencji - pracowanie dla Boga.

Bp George Pell

Arcybiskup Sidney, Australia

10 stycznia 2002

Chrystocentryzm Josemaríi, z uwzględnieniem wszystkich aspektów życia, umożliwia zwalczenie wielu sprzeczności, jakie powstały w przeszłości pomiędzy życiem intelektualnym a religijnym, między życiem duchowym a pracą naukową, między życiem chrześcijańskim a zawodowym. Jest to szczególnie ważne dzisiaj, zwłaszcza w zachodnim świecie, gdzie bezpieczeństwo społeczne parafii, szkoły, a nawet rodziny jest osłabiane przez rozwój techniczny, łatwo eksploatowany przez neopogańskie radio, telewizję i Internet.

„Droga” to więcej niż dzieło literackie

Aleksander Zorin, poeta i członek związku pisarzy rosyjskich, Moskwa

10 stycznia 2002

„Około dwudziestu lat temu pisma świętego Josemarii Escrivy stały się dla mnie, jak słowa Pisma Świętego, podstawą modlitwy.[...] Dla mnie „Droga” to więcej niż dzieło literackie. To poradnik, który uczy żyć Ewangelią. Jego znaczenie nie przeminie.[...] Brzmienie wiersza jest nie mniej ważne niż jego treść. Treść przekazuje, a brzmienie dopełnia. Jakże bogata, głęboka, jakże miła jest treść tej książki!”

[więcej...]

Bp Ricardo Blázquez

Biskup Bilbao, Hiszpania

9 stycznia 2002

Poprzez swoje życie, homilie i pisma św. Josemaría uczył nas, że praca nie jest tylko pełnym trudów sposobem zarabiania na chleb, ale także czynnością człowieka, która przez łaskę Boga staje się „Jego dziełem". Praca to doskonałe miejsce do spotkania z Bogiem, gdzie Pan wychodzi nam naprzeciw, ukazując nam Swoje oblicze i czyniąc naszą egzystencję płodną, także z punktu widzenia chrześcijańskiego.

Kardynał Camillo Ruini

Kardynał Camillo Ruini, Wikariusz Generalny Jego Świątobliwości dla Diecezji Rzymu

9 stycznia 2002

Duc in altum!. Wobec takiej perspektywy duchowość, jaką głosił Josemaría Escrivà jest pewnym punktem odniesienia, aby skutecznie wejść na drogi trzeciego Tysiąclecia. Życie i dzieła Świętego stanowią dla nas w tym zadaniu właściwy kierunek, by nie stracić z oczu pierwszego i najważniejszego z „priorytetów duszpasterskich” wskazanych całemu Kościołowi przez Papieża.

Bp Juan José Omella

Biskup Barbastro-Monzón, Hiszpania (Barbastro, rodzinne miasto Świętego Josemaríi)

9 stycznia 2002

Jego życie było zakorzenione w Chrystusie. Żarliwie i z radością kochał Kościół i założył Opus Dei. Dziękujemy za to, czym stało się Dzieło dla Kościoła i dla wielu ludzi pomagając im w poznawaniu i kochaniu Boga.